Lieve
ouders,
ik
schrijf jullie van aan de zee,
met
mijn voeten in het water, dat valt wel mee.
Wanneer
ik opkijk van mijn papier
zie ik
een ijsjeswagen en een hond op de pier.
De zee
weet eigenlijk niet goed hoe het moet ;
nu
eens is ’t eb en dan weer vloed.
Met
die grijze garnalen hier is het niet pluis,
ik heb
liever die roze beestjes van thuis.
De zee
is prachtig ! De zee is een wonder !
Zij
loopt van boven en van onder.
Lieve
ouders, nog vlug 2 dikke zoenen,
want
het zeewater loopt ondertussen in mijn schoenen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten